Natura et Nativitas: symbolismus, theophania et oecologica theologia Connectionem naturae et Nativitatis Christi non est solum locus pro eventibus evangelicis, sed profundus theologicus et culturalis constructus. Ille revelat ideam theophanias — apparitionis Dei per creaturam et formatur oecologica mensura Christianae anthropologiae, ubi omne creatura fit participantem incarnatio Dei. Cosmica mensura Nativitatis: stella et nova creatura Principalis naturalis symbol Nativitatis est stella Vindelicum. Historico-astronomica studia proponunt varias hypothesis: coniunctio Iovis et Saturni in constellatione Piscium (anno 7 a.C.n., calculi Iohannis Kepler), apparitio cometae Gallei (anno 12 a.C.n.) vel fulguratio novae stellae. Indipendentibus astronomica identificatione, sensus theologicus manet invariabilis: corpora caelestia fit perductores ad Messianum, et cosmos — participantem eventus. Sicut notavit hymnographus Byzantinus praeceptor Cosmas Maiumensis (saeculo VIII), cum nati Christi, "stella signum praebent." Hoc reflectit praeconia Christiana conceptio "cosmici Christi," in qua salus destinatur toti creatura, non solum humanitati (conparatur Col. 1:15-20). Flora et fauna Nativitatis: ab rebus ad symbola Contextus naturalis Nativitatis plenus est symbolis: Caeca et culla. Usus caecae ut loco pecorum (secundum protoevangelium Iacobi et archaeologica data de Vindelicum I) accentuat kenosis (exhaustio) Dei, intrantis in mundum per summum humilem, "naturalis" locum refugii. Culla (culla pro pecorum) postea fit interpretanda ut altare, in quo offeretur victima. Animalia — vulpes et asinus. Si in evangelicis canonicis non mentionantur, sua praesentia firmum fixum est in traditione (secundum prophetiam Is. 1:3 et Avv. 3:2). In mediaevali exegesi (n. ex. apud Franciscum Assisensem) symbolizant Iudaeos et paganos, venientes adorare, et etiam substantia creatura, calefacta spiritu Dei. Plantae. Perennivirentes plantae (abies, acacia, viscum) in praechristiana Europa symboliza ... Read more